Yaratılanı severiz, Yaratandan ötürü. Sevgidir yaşamın başlangıcı. Sadece İnsanı değil, tüm varlığı ama. Sevgi bize varlığın bilgisini, daha da öte sırlarını açar.

Eğitimin başlangıcı da sevgidir bana göre. Onun için sevmeyi bilmek gerekir önce. Sonra sevmeyi göstermek/öğretmek, sevilmeyi hissettirmek. Ailede başlar hepsi ve ömür boyu devam eder. İnsanoğlu başta kendini severse, yani kendisi ile barışık olursa bir de sevildiğini hissederse mutlu ve başarılı olur.

Ailelerin kıymetlisi çocuklar emanettir biz Öğretmenlere. Önce öğretmen olarak biz sevmeyi bilmeliyiz, çocuklarımıza hissettirmeliyiz sevgimizi. Eğitimin temelidir sevgi…

Her çocuk özel ve değerlidir. Bu bakışa sahip olmayan/olamayan sevemez de öğretemez de. Bize düşen görev; bütün çocukları kucaklayabilmek, değerlerine sahip çıkan, özgüven sahibi, hayırlı ve başarılı bir nesil yetiştirmektir.

-Öğretmenim!

Bakmalısın

Dinlemelisin

Saçını okşamalı, sırtını sıvazlamalısın

Her sabah ödevlerine bakmalı imzalamalısın

Değer vermek onun konforunu artırmak değildir her zaman. Ona değer vermektir. Onun ürettiğine değer vermektir. Onun oyununa değer vermektir. Hatta ona sadece çocuğun olduğu için değil, o olduğu için, kıymetli ve özel bir İnsan olduğu için değer vermektir.

Her çocuk farklıdır. İyi okumak gerekli çocukları. Günaydın yetmez. Gözlerine bakmalı, küçük dokunuşlar yapmalısın. Bakmak yetmez, görmelisin. O minik eller size o kadar çok şey anlatır ki. Yeni alınan kalemi, çantayı, ayakkabıyı, saçlarının örgüsünü, tokasını, bağını. Bizim için küçük, kıymetlilerimiz için büyük dokunuşlar yapmalıyız.

Ne güzel yazmış Doğan CÜCELOĞLU;’’Öğrencinin zihnine girmek isteyen öğretmen, önce öğrencinin gönlüne girmeyi başarmalıdır. Öğretmenlik yapmayı aşıp, öğretmen olmak gerekir.’’

Çocuk sevmediği yerden kaçar, sevilmediğini hissedince alıcılarını kapatır. Onun içindir ki bu yolda önce çocuklarımıza okulu, öğretmenini her şeyden önce öğrenmeyi sevdirmeliyiz. Gerçek mutluluğu sevmektir çocuğun sevilmektir. Mutlu çocuk da bilgiyi almaya ve öğrenmeye hazırdır artık.

 

“Sadece elini değil, onun geleceğini tutuyorsun

Yalnız aklına öğretmiyorsun, kalbinede dokunuyorsun

Sadece gözlerinin yaşlarını silmiyorsun, içinde ki ruhu da besliyorsun

Onların ne olacağında senin payın büyük” Annette Breaux-Todd Whitoker

Bütün çocukları sevgiyle kucaklayabilmek, anlamak, hoşgörülü olmak, sevmek-sevilmek, geleceğin dünyasına şekil vereceklere sahip çıkmak öğretmenin İLK/TEMEL vazifesi.